OVERZOMER TOT OKTOBER

Overzomer tot oktober


Ik dacht altijd

bomen zijn stomdoof.

Maar toen wilden ze spreken

de stilte breken

met een oorverdovend geluid.

Kwam er een rukwindeke

plots uit het noorden opgestoken?

Ik weet het niet.

Wel dat ik duidelijk de woorden hoorde

van een bruisend bomenlied:


Plof je neer middenin het bed 

van het hemelsbrede alfabet.


… overzomer tot oktober.


©De Kimpe Marleen

   13 juni 2026 

Eerder gepubliceerd op:

https://uitmijnschatkist.wordpress.com/     *W ELKOM*



ONBETAALBAAR

 Onbetaalbaar


Een goed moment
valt niet te wegen

We komen het
allemaal eens tegen

Dat we liever zouden stilstaan
desondanks toch verder gaan

Wat we geven, krijgen we terug
in een kleurvaste regenboogbrug

Zelfs een slechtgemutste dag
houdt van een kristallen glimlach

Ook niet te vatten, niet te grijpen
die wolk met dat gouden randje

©De Kimpe Marleen
zomer 2026


JANTJE ZAG EENS PRUIMEN HANGEN

Augustus 2026 was een vruchtbare pruimenmaand
Augustus 2026 was een vruchtbare pruimenmaand. Ook het gevogelte genoot ervan.

Jantje zag eens pruimen hangen

De pruimeboom
 (een oude vertelling geschreven door Hiëronymus van Alphen
 (1746 - 1803)


Jantje zag eens pruimen hangen,
o! als eieren zo groot.

't Scheen, dat Jantje wou gaan plukken,
schoon zijn vader 't hem verbood.

Hier is, zei hij, noch mijn vader,
noch de tuinman, die het ziet:
Aan een boom, zo vol geladen,
mist men vijf zes pruimen niet.

Maar ik wil gehoorzaam wezen,
en niet plukken: ik loop heen.

Zou ik, om een hand vol pruimen,
ongehoorzaam wezen? Neen.

Voord ging Jantje: maar zijn vader,
die hem stil beluisterd had,
Kwam hem in het loopen tegen
voor aan op het middelpad.

Kom mijn Jantje, zei de vader,
kom mijn kleine hartedief!
Nu zal ik u pruimen plukken;
nu heeft vader Jantje lief.

Daar op ging Papa aan 't schudden,
Jantje raapte schielijk op;
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
en liep heen op een galop.

Hiëronymus van Alphen (1746 - 1803)

Mijn tanka uitgetypt op:
https://uitmijnschatkist.wordpress.com/
groetjes ... marleen x

HOOG, HOGER, HOOGST!

zonnebloemen gaan de hoogte in
Het begon met een paar zaadjes in de grond gestopt.

 Hoe

Een zaadje

Zich kan ontpoppen

Groei, niet te stoppen is

(Na een in de diepst verborgen, intieme gebeurtenis)

Een ontsproten, wiegende nazaat uit de broeierige bakermat van een zich openende aardeklomp

Het lijkt of ze de verborgen hemelladder willen bereiken, zelfs de appelboom komt kijken, manend met een voorzichtig  - wat kalmer aan -

(c)De Kimpe Marleen 24 augustus 2026

TANKA - TROUWE RUGZAK -

 Tanka - trouwe rugzak -


neen, geen pijn maar last

treiterend dient tucht zich aan

hoor rugzak zuchten


"volhouden!" fluister ik gauw

trouwe makker, geen stakker

©De Kimpe Marleen 22 augustus 2026 meer op https://uitmijnschatkist.wordpress.com/


RA,RA, WIE IS ZE?

 Ra, ra, wie is ze?


gisteren


zag ik


nog wat lippenstift


vanavond ontbrak haar de fut


elke dag verdwijnt ze vroeger achter de horizon


de geschminkte ballon glijdt dan als vanzelf in een brievenbus van gesuikerd pastel


om de vroege uren op te beuren, schijnt ze door gesloten gordijnen heen, wanneer ze zich alleen voelt, doet ze piepkenduik


©De Kimpe Marleen  5 augustus 2026

fotogedicht op https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/ 


DE LAATSTE VIOOL

 

Afgemaaide velden in het Waasland

De laatste viool

Een witte gladiool
gladiolen in augustus
Rode gladiool


Blauwbloed August

nam mijn gladiool

op sleeptouw.

Alzo werd ze mijn idool

ze speelt weemoedig

de laatste viool.


Helemaal achteraan

in de stoet die hij

mijn ogen wil schenken.

Of hij zou zich nog

moeten bedenken

want August is goed.


Het zou tof zijn om

met de psalmende halmen

van diverse korenaren

de afgeronde blauwdruk

van de oogstmaand

te mogen ervaren.


©De Kimpe Marleen

     augustus 2026


ONS WAASLANDJE

https://uitmijnschatkist.wordpress.com/ De pure natuur in het Land van Waas. Ons Waaslandje ik woon in een dal zie brandnetels overal pl...