Robotkabouters in aanbieding
Binnenkort
Overal robotkabouters
Aanbod beperkt tot ...
Ze verrichten onze arbeid goedgemutst
Hoeven we niets anders te doen dan dichten
Hoe lastig commanderen wel is, als er iets fout gaat, loopt het mis
Geen elektrische grasmaaier als robot met een stalen gezicht, maar de intelligentste kaboutervent, die met inktvisarmen de zwaarmoedigste slavenarbeid grijnzend verricht.
©De Kimpe Marleen
25-9-2026
MIJN HERFSTKLASJE
.jpeg "Klasfoto")
Ver-wonde-ring
vreemd
dat ontheemd
tussenin twee lettergrepen
levenspijn naar de keel grijpt
omringd door ver en ring, een gesloten kring
©De Kimpe Marleen
22 september 2026 geschreven
 |
| Als het weer lente wordt |
mijn
gesnoeide rakker
zucht duidelijk hoorbaar
tast naar zijn friemelende knopjes
die van gisteren en vandaag, tevens voor morgen
ze zijn er niet meer, prevelend zoekt hij naar zijn geurige, lichtroze paternoster
voor als het weer lente wordt, want dan verschijnen er knopjes als lichtroze popjes, die dansen dan ballet, hij gelooft daarin
(c) De Kimpe Marleen
21 september 2026
.jpeg "In spiegelschrift geschreven") |
| Eigen foto van de spiegelende sprinkhaan. alstublieft laat me in spiegelschrift schrijven wat onder ons moet blijven jij en ik, twee zielen, navelstarend als geen vastgeklampt aan het glasgordijn ontrafel ik jou en jij doet hetzelfde met mij (c)De Kimpe Marleen 17 september 2026 Dezelfde foto met een ander gedicht, te lezen op https://uitmijnschatkist.wordpress.com/ |
In de schaduw van….
Thuiskomen.
Jouw innerlijke kind omarmen
ongetwijfeld meegegroeid in je lijf
jezelf verwarmen
een droom om te doen.
Maar
opnieuw geboren worden
door het oog
van de naald kruipen
dat lijkt me toch een nadenkertje.
Het eerste is gemakkelijk
jouw innerlijke kind
slaat op je verscholen ik
heel diep vanbinnen.
Opnieuw geboren worden
voelt radicaler
dan moet die eigen ik weg
een struikelsteen
want geen mens wil
zichzelf kruisigen.
Daarom is dit een aartsmoeilijke
hoe kun je nu een kermend kind doden
al moet het heerlijk voelen
om opnieuw geboren te worden
met het volle besef
je mag met een blanco blad
opnieuw beginnen.
't Is niet al heb je in je oude leven
vreselijke dingen uitgestoken
iets hebt gedaan buiten je zinnen
maar een borduurdraad eenmaal
door het oog van de naald gegaan
gebruikt pasgeboren kleuren voortaan
aan jou om te herbeginnen
met nieuwe uren te borduren.
Een missie die smeekt om genade ...
In de schaduw van het kruis?
© De Kimpe Marleen
14 september 2026
De pokerface
En
Wat
Als ooit
De maskers afvallen
Wat blijft er dan over
Van een pokerface die zijn echtheid wil bewijzen
Terwijl zoveel tekens erop wijzen dat hij maar schijn is, die vermaarde glimlach
In mijn gedachten stel ik de mand voor, waar hij doorvalt, die hem met een stalen gezicht voor de leeuwen werpt
© De Kimpe Marleen
Geschreven op 6 september 2026 als vervolg op: De leeuwentemmer, vandaag gepubliceerd op:
https://uitmijnschatkist.wordpress.com/
 |
| kerktoren De Klinge eigen foto |
We hebben
de dag
van ons leven.
Want we zweven
in de azuren lucht
met de zuidwester mee.
Kerktorens mogen
ons zicht niet verstoren.
Maar deze komt steeds
dichter en dichter.
We kunnen reeds
de lange adem
van de klokken horen.
Alsof ze bang zijn
voor het gevaar
van een onheilsprofeet.
©De Kimpe Marleen
7 september 2026
KOORDDANSEN
Inderdaad
Heel
Soms
Stelt het koord Ons uithoudingsvermogen op de proef
Leren om te balanceren, vergt moeite en tijd
Telkens weer, vanuit het vangnet omhoog spartelen, gelijk een vis op het droge
© De Kimpe Marleen
augustus- september 2026
Twee voor twaalf
Maar
Het hangt
Allemaal aan elkaar
Het een kan niet zonder
Een wonder hoe elke dag zijn hachje redt
(c)De Kimpe Marleen
2 september 2026
Als aanvulling op het nadenkertje:
Vijf voor twaalf, op:
https://uitmijnschatkist.wordpress.com/
Onze klokken kunnen nu en dan stilstaan, maar daar trekt Vadertje Tijd zich tot hiertoe nog niets van aan.
https://uitmijnschatkist.wordpress.com/ De pure natuur in het Land van Waas. Ons Waaslandje ik woon in een dal zie brandnetels overal pl...
