DOODZONDE

Heb de zon (niet) zien zakken in zee


 Doodzonde


Majestueus


Was

Zij


Met vuurrood gezicht


In zee kopje onder gedoken


Spektakel niet gezien, de fut had me ontbroken


Net voordien had ze me in mijn hotelkamer opgezocht, mocht ik het berouwen


Want een gemiste kans steekt, breekt telkens weer zuur op, dan mag je het zo verknallen, nooit laat ze je vallen


©De Kimpe Marleen

oktober 2026



SAMEN STERK

De zon daalt in de herfst naar het zuidelijke halfrond

Samen sterk

Wij 
houden

(- Samen sterk -)

Een plaatsje vrij

Voor de zon, de luchtballon

En zetten hem klem met onze sterke armen

Het lichtwonder mag niet naar het onderste halfrond, we snoeren het de mond

©De Kimpe Marleen
   25 oktober 2026

DE OKTOBERZON


De oktoberzon

Zie

De
Zon

Zit laag

Teder verwarmt ze

De vrijwel volledig geplunderde beukenhaag

Ontdaan van haar schoonheid, mijn oudbenig skelet gelijk

(c)De Kimpe Marleen
24 oktober 2026
De oktoberzon in de geplunderde beukenhaag


MIJN STAMBOOM

 Mijn stamboom


In onze familie

verdween druppelsgewijs

de vorige generatie

buiten nog twee mensen

alleen op hun kamertje.


Ik heb oom en tante

een bezoekje gebracht

ze schommelen

goedhartig

aan een trillende zijtak

van mijn stamboom.


Ze hebben elkander nog

voor hen is dat genoeg.

Nooit gedacht dat 

het zo snel zou gaan.


Eens er bij elke vertakking

een zielig kruisje staat

is het steevast de hoofdstam

die bij stukjes en beetjes

ten onder gaat.


© De Kimpe Marleen

    20 oktober 2026

rode besjes in oktober



RODE OKTOBER

 Rode oktober


De pas gewassen wereld

elke morgen diende ze zich aan


Opgepoetst een dag verzinnend

om opgewekt ervoor te gaan


Glimmende blaadjes, uitgeweken

houden het weldra voor bekeken


Dan verfrommelen ze en vallen af 

delven met miljoenen hun eigen graf


©De Kimpe Marleen

   25 september - oktober 2026

Afgevallen rode beukenbladeren


VLINDERVRIJ

Rode beukenbomen


Vlindervrij


Mogen


mijn gedachten


landen als


een transparante vlinder


op jouw schrandere neus


je ziet hem niet


maar je voelt hem


kriebelen


wiebelen


heen en weer


tot je weet dat er


aan je gedacht wordt


dan is zijn opdracht


volbracht


en als het nu jeukt


moet je krabben.


©De Kimpe Marleen

17 oktober 2026


MAG DE TREIN NIET MISSEN

Mag de trein niet missen


Ik

Zag


De vensters


Van de hemel


Opengaan voor een frisse start


Een morgenstond waarin het heldere licht fel overheerste


Weg het zwarte van de pikdonkere nacht, onbewust dacht ik - waar is het -


Heel doelbewust stapte ik de dagtrein in, wetend dat elk begin een einde heeft en gluurde naar de opzijgeschoven gordijntjes daarboven


©De Kimpe Marleen

 28 september - oktober 2026

Als bij toverslag:

Verse dauw op groene bladeren.

Bedauwde hemelse tranen. Ze weten me altijd te raken. Alsof hierboven de kruik overloopt. Het licht tovert een glimlach op mijn gedicht. Als bij toverslag op zomaar een luie zondag. https://uitmijnschatkist.wordpress.com/


ALS HET TIJ KEERT

Oktobertuin nog in volle bloei
De herfstvrouwtjes

Als het tij keert ( haiku)


... nog willen ze zich

niet geven, net zoals wij

wacht, tot het tij keert

(c)De Kimpe Marleen
13-10-2026

EENZAAT ROZEMARIJNTJE

Rozemarijntje aan de top
.

Eenzaat Rozemarijntje

Ze


Heeft

Nood


Aan afzondering Wil kunnen inademen


Een windstille harmonie van binnenin


Ze vindt die niet in het dagdagelijkse rumoer


Een ferme toer om boven op het hoofd van moeder struik te kruipen


Maar het is haar gelukt, ze bukt zich om kleine gelukjes bijeen te rapen en ze voelt zich helemaal niet alleen


©De Kimpe Marleen

   september-oktober 2026

https://voordatmijnschatkameruigeputis.blogspot.com/2026/10/eenzaat-rozemarijntje.html



 

WAAROM MAG IK NIE TREUR NIE

Zeg me

Waarom mag ik

Nie treur nie


Vannacht kleedt

Jan de wind me uit

dan is het gedaan

met de maat te slaan


Luistert er geen kat

naar mij als dirigent

ik huiver voor

het nakende moment


Morgen

sta ik in mijn blootje

misschien dicht ik

nog gaatjes op papier


En blijf ik veilig  h i e r 

(c)De Kimpe Marleen 9-10-2026


Weelderige treurwilg de dirigent,  alvorens het stormt en hij kaal wordt








GEZOCHT


Gezocht

echt
stom


een paar


steunzolen is zoek


zocht al in elke hoek


maar spelend piepkenduik, laten ze zich niet vinden


ik denk iedere keer: “zoek niet meer”, misschien laten ze zichzelf terug zien


ze laatst nog in mijn handen gehad, maar ze zijn gemaakt voor mijn voeten, die voortaan met platte tred moeten verdergaan


Is er kwaad opzet in het spel, of een plaaggeest, die alles doet verdwijnen, heb ik zelf niet goed opgelet en liggen mijn zooltjes ergens zonder mij weg te kwijnen, of word ik gek


©De Kimpe Marleen

21 september 2026


HAIKU OKTOBER 2026

Tuin september oktober

September verboomt

Oktober schildert dromen

Lila de verfkwast


(c) De Kimpe Marleen
4 oktober 2026
 

A-ster

De herfstaster
Asters in bloei 

A-ster (haiku)


Het zonnestelsel:

Wie - A - zegt, moet - B - zeggen

Een a-ster voor U


(c)De Kimpe Marleen
1 oktober 2026


SLACHTOFFERHULP (Samen veerkrachtig 10-daagse van de geestelijke gezondheidszorg)

Samen Veerkrachtig (10-daagse van de geestelijke gezondheidszorg)


Slachtofferhulp


Hoe


Een genadeslag


Te boven komen


Hoe doet iemand anders het


(Ben toch niet de enige met deze vraag)


Opstaan en moedig verdergaan, eerder gezegd dan gedaan


Leg dat eens uit aan hem, die anders geen uitkomst ziet dan zwijgen


Neiging om te troosten, praten heeft geen zin, ogentaal wordt afgewezen, het staat op zijn gezicht te lezen: “laat me alleen.”


Toen gaf ik hem een blad papier, zei: "Hier, schrijf op wat je niet kunt zeggen, je hoeft niet flink te zijn, pak op je pen en herken tussen de witte regels jouw pijn.”


©De Kimpe Marleen 20 september 2026

Een moedige avondzon verlicht de gedachten
De avondzon in het diepste van haar gedachten


 


ROBOTKABOUTERS IN AANBIEDING

Robotkabouters in aanbieding


Binnenkort


Overal robotkabouters


Aanbod beperkt tot ...


Ze verrichten onze arbeid goedgemutst


Hoeven we niets anders te doen dan dichten


Hoe lastig commanderen wel is, als er iets fout gaat, loopt het mis


Geen elektrische grasmaaier als robot met een stalen gezicht, maar de intelligentste kaboutervent, die met inktvisarmen de zwaarmoedigste slavenarbeid grijnzend verricht.


©De Kimpe Marleen

25-9-2026


KLASFOTO ZONNEBLOEM


   MIJN HERFSTKLASJE

Zonnebloemen in de herfst

Ze
mogen allemaal
op de foto

Ik leg 
hun lachende gezichtjes
vast

Ze zien er gelukkig uit

(c)De Kimpe Marleen
     24 september 2026

VER-WONDE-RING

 Ver-wonde-ring



vreemd


dat ontheemd


tussenin twee lettergrepen


levenspijn naar de keel grijpt

omringd door ver en ring, een gesloten kring



©De Kimpe Marleen

22 september 2026 geschreven





ALS HET WEER LENTE WORDT

Rozenstruik
Als het weer lente wordt

 mijn

gesnoeide rakker

zucht duidelijk hoorbaar

tast naar zijn friemelende knopjes

die van gisteren en vandaag, tevens voor morgen

ze zijn er niet meer, prevelend zoekt hij naar zijn geurige, lichtroze paternoster

voor als het weer lente wordt, want dan verschijnen er knopjes als lichtroze popjes, die dansen dan ballet, hij gelooft daarin

(c) De Kimpe Marleen

21 september 2026

IN SPIEGELSCHRIFT GESCHREVEN

Een sprinkhaan spiegelt zich
Eigen foto van de spiegelende sprinkhaan.

alstublieft

laat me

in spiegelschrift schrijven

wat onder ons moet blijven

jij en ik, twee zielen, navelstarend als geen 

vastgeklampt aan het glasgordijn ontrafel ik jou en jij doet hetzelfde met mij

(c)De Kimpe Marleen 17 september 2026

Dezelfde foto met een ander gedicht, te lezen op 
https://uitmijnschatkist.wordpress.com/ 




 

IN DE SCHADUW VAN ...

 In de schaduw van….


Thuiskomen.

Jouw innerlijke kind omarmen

ongetwijfeld meegegroeid in je lijf 

jezelf verwarmen

een droom om te doen.


Maar

opnieuw geboren worden

door het oog 

van de naald kruipen

dat lijkt me toch een nadenkertje.


Het eerste is gemakkelijk

jouw innerlijke kind

slaat op je verscholen ik

heel diep vanbinnen.


Opnieuw geboren worden

voelt radicaler

dan moet die eigen ik weg

een struikelsteen

want geen mens wil

zichzelf kruisigen.


Daarom is dit een aartsmoeilijke

hoe kun je nu een kermend kind doden

al moet het heerlijk voelen

om opnieuw geboren te worden

met het volle besef

je mag met een blanco blad

opnieuw beginnen.


't Is niet al heb je in je oude leven

vreselijke dingen uitgestoken

iets hebt gedaan buiten je zinnen

maar een borduurdraad eenmaal

door het oog van de naald gegaan

gebruikt pasgeboren kleuren voortaan

aan jou om te herbeginnen

met nieuwe uren te borduren.


Een missie die smeekt om genade ...

In de schaduw van het kruis?


© De Kimpe Marleen

14 september 2026



BELOOFD IS BELOOFD

Er 

Zijn soms

Van die dagen

Dat het hemeldak dichter schijnt

Alsof de blauwe kleur zomaar te grijpen valt

Puur gezichtsbedrog, alsnog blijf ik dromen, dat het ooit eens zover zal komen

Die wereld zonder duisternis, waar geen dag of nacht meer is, maar een stralende luister van Licht, uit Gods beloofde gedicht
(Openbaring 22,5)


©De Kimpe Marleen 12-9-2026

DE POKERFACE


De pokerface


En

Wat


Als ooit


De maskers afvallen


Wat blijft er dan over


Van een pokerface die zijn echtheid wil bewijzen


Terwijl zoveel tekens erop wijzen dat hij maar schijn is, die vermaarde glimlach


In mijn gedachten stel ik de mand voor, waar hij doorvalt, die hem met een stalen gezicht voor de leeuwen werpt


© De Kimpe Marleen

Geschreven op 6 september 2026 als vervolg op: De leeuwentemmer, vandaag gepubliceerd op:

https://uitmijnschatkist.wordpress.com/


HEET VAN DE NAALD


kerktoren De Klinge Waas
kerktoren De Klinge eigen foto

Geslaagd ballonweekend


We hebben 

de dag 

van ons leven.


Want we zweven

in de azuren lucht

met de zuidwester mee.


Kerktorens mogen 

ons zicht niet verstoren.


Maar deze komt steeds

dichter en dichter.


We kunnen reeds

de lange adem 

van de klokken horen.


Alsof ze bang zijn

voor het gevaar 

van een onheilsprofeet.


©De Kimpe Marleen

7 september 2026


KOORDDANSEN

KOORDDANSEN


Inderdaad

Heel

Soms 


Stelt het koord Ons uithoudingsvermogen op de proef


Leren om te balanceren, vergt moeite en tijd


Telkens weer, vanuit het vangnet omhoog spartelen, gelijk een vis op het droge


© De Kimpe Marleen

augustus- september 2026


TWEE VOOR TWAALF

Twee voor twaalf


Maar

Het hangt 

Allemaal aan elkaar

Het een kan niet zonder

Een wonder hoe elke dag zijn hachje redt


(c)De Kimpe Marleen

 2 september 2026

Als aanvulling op het nadenkertje: 

Vijf voor twaalf, op:

https://uitmijnschatkist.wordpress.com/

Onze klokken kunnen nu en dan stilstaan, maar daar trekt Vadertje Tijd zich tot hiertoe nog niets van aan. 


OVERZOMER TOT OKTOBER

Overzomer tot oktober


Ik dacht altijd

bomen zijn stomdoof.

Maar toen wilden ze spreken

de stilte breken

met een oorverdovend geluid.

Kwam er een rukwindeke

plots uit het noorden opgestoken?

Ik weet het niet.

Wel dat ik duidelijk de woorden hoorde

van een bruisend bomenlied:


Plof je neer middenin het bed 

van het hemelsbrede alfabet.


… overzomer tot oktober.


©De Kimpe Marleen

   13 juni 2026 

Eerder gepubliceerd op:

https://uitmijnschatkist.wordpress.com/     *W ELKOM*



ONBETAALBAAR

 Onbetaalbaar


Een goed moment
valt niet te wegen

We komen het
allemaal eens tegen

Dat we liever zouden stilstaan
desondanks toch verder gaan

Wat we geven, krijgen we terug
in een kleurvaste regenboogbrug

Zelfs een slechtgemutste dag
houdt van een kristallen glimlach

Ook niet te vatten, niet te grijpen
die wolk met dat gouden randje

©De Kimpe Marleen
zomer 2026


JANTJE ZAG EENS PRUIMEN HANGEN

Augustus 2026 was een vruchtbare pruimenmaand
Augustus 2026 was een vruchtbare pruimenmaand. Ook het gevogelte genoot ervan.

Jantje zag eens pruimen hangen

De pruimeboom
 (een oude vertelling geschreven door Hiëronymus van Alphen
 (1746 - 1803)


Jantje zag eens pruimen hangen,
o! als eieren zo groot.

't Scheen, dat Jantje wou gaan plukken,
schoon zijn vader 't hem verbood.

Hier is, zei hij, noch mijn vader,
noch de tuinman, die het ziet:
Aan een boom, zo vol geladen,
mist men vijf zes pruimen niet.

Maar ik wil gehoorzaam wezen,
en niet plukken: ik loop heen.

Zou ik, om een hand vol pruimen,
ongehoorzaam wezen? Neen.

Voord ging Jantje: maar zijn vader,
die hem stil beluisterd had,
Kwam hem in het loopen tegen
voor aan op het middelpad.

Kom mijn Jantje, zei de vader,
kom mijn kleine hartedief!
Nu zal ik u pruimen plukken;
nu heeft vader Jantje lief.

Daar op ging Papa aan 't schudden,
Jantje raapte schielijk op;
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
en liep heen op een galop.

Hiëronymus van Alphen (1746 - 1803)

Mijn tanka uitgetypt op:
https://uitmijnschatkist.wordpress.com/
groetjes ... marleen x

HOOG, HOGER, HOOGST!

zonnebloemen gaan de hoogte in
Het begon met een paar zaadjes in de grond gestopt.

 Hoe

Een zaadje

Zich kan ontpoppen

Groei, niet te stoppen is

(Na een in de diepst verborgen, intieme gebeurtenis)

Een ontsproten, wiegende nazaat uit de broeierige bakermat van een zich openende aardeklomp

Het lijkt of ze de verborgen hemelladder willen bereiken, zelfs de appelboom komt kijken, manend met een voorzichtig  - wat kalmer aan -

(c)De Kimpe Marleen 24 augustus 2026

TANKA - TROUWE RUGZAK -

 Tanka - trouwe rugzak -


neen, geen pijn maar last

treiterend dient tucht zich aan

hoor rugzak zuchten


"volhouden!" fluister ik gauw

trouwe makker, geen stakker

©De Kimpe Marleen 22 augustus 2026 meer op https://uitmijnschatkist.wordpress.com/


RA,RA, WIE IS ZE?

 Ra, ra, wie is ze?


gisteren


zag ik


nog wat lippenstift


vanavond ontbrak haar de fut


elke dag verdwijnt ze vroeger achter de horizon


de geschminkte ballon glijdt dan als vanzelf in een brievenbus van gesuikerd pastel


om de vroege uren op te beuren, schijnt ze door gesloten gordijnen heen, wanneer ze zich alleen voelt, doet ze piepkenduik


©De Kimpe Marleen  5 augustus 2026

fotogedicht op https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/ 


DE LAATSTE VIOOL

 

Afgemaaide velden in het Waasland

De laatste viool

Een witte gladiool
gladiolen in augustus
Rode gladiool


Blauwbloed August

nam mijn gladiool

op sleeptouw.

Alzo werd ze mijn idool

ze speelt weemoedig

de laatste viool.


Helemaal achteraan

in de stoet die hij

mijn ogen wil schenken.

Of hij zou zich nog

moeten bedenken

want August is goed.


Het zou tof zijn om

met de psalmende halmen

van diverse korenaren

de afgeronde blauwdruk

van de oogstmaand

te mogen ervaren.


©De Kimpe Marleen

     augustus 2026


ONS WAASLANDJE

https://uitmijnschatkist.wordpress.com/ De pure natuur in het Land van Waas. Ons Waaslandje ik woon in een dal zie brandnetels overal pl...