Van november tot december
Weer of geen weer bezig blijven. Ook al spreekt het vuil, beregende vensterglas voor zich. Een kakofonie van Vrouwe Herfst haar liefdesverdrietjes. Ontroostbaar dat mens. Ze laat haar tranen gaan en het raam blijft gemoedelijk staan.
Gelukkig werd de tuin nog niet tot op het bot kaalgeschoren, de pijnlijke snoeischaar zat er weer heel hard in. Maar er is misschien nog hoop. Wanneer Koning Winter zijn intrede doet, zullen wij het wel voelen in merg en been.
Alleen, hoelang kan Vrouwe Herfst zich nog verbergen onder bergen verzuurde blaadjes? Ze slaan met de tijd roest uit. Kopertinten houden van polijsten. Zoals dat sierlijke kannetje met die lange snuit, wekelijks zijn milde schuurbeurt alsmaar breder glimlachend onderging.
Vanaf dat het winteruur korte metten maakte met onze dagelijkse gewoonte om een uurtje vroeger op te staan, toen was het in wezen al om zeep. Het om te vroegere donker, liegt er niet om. Mevrouw Herfst mag de fakkel doorgeven, het allerliefste een brandende, we kunnen er toch niet aan onderuit. En wat ze aanraakt, moet ze doen.
(c)De Kimpe Marleen
28 november 2025
https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/2025/11/30/van-november-naar-december.html
.jpeg)