 |
| Poëzieweek 29 jan. tot en met 4 februari 2026 |
Het scoliose-meisje (metafoor)
De boom
aan de stroom
Hij lag
in een deuk
Maar niet
van het lachen
Een haperende passant
hing er een schommel aan
Vandaag danst er blij
een koord op elk getij
Soms bespringt een kind
het verchroomde plankje
En houdt de oude boom
hout vast aan het ongewone
Een stukje levensverhaal in bomentaal
©De Kimpe Marleen 27 januari
in het kader van de Poëzieweek 29 jan. tot 4 februari 2026
https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/2026/02/het-scoliose-meisje.html
ZESWOORDENVERHAAL
Lezend begrijpen iets te veel tegelijk
Eerst sijpelen er woordjes naar binnen
Binnenin begint het ontginnen en allengs
Stuwt mijn geest leesbare zinnen voort
©De Kimpe Marleen (een oudje uit vervlogen tijden)
https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/2026/01/een-oudje-uit-vervlogen-tijden.html
 |
| Kalenderblaadje 25 januari 2026 Gedicht De Kimpe Marleen(e) |
| Ook welkom op ... https://uitmijnschatkist.wordpress.com/ |
VERBLIND
Geen
Stap verzetten
Op de wolken
Aan de verre horizon letten
Bloedmooi, raken hemelhoge bergen moeder aarde van opzij
Mijn ogen mogen klimmen, komen aan valleien van vallen, opstaan en blindelings verdergaan
©De Kimpe Marleen(e)
8 november 2025- 2026
https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/2026/01/23/verblind.html
Schrijfopdracht letter C (https://klikhierklikdaar.blogspot.com/)
Als
Een co-piloot
Reis ik mee
Met onze vertrouwde Vadertje Tijd
Blijft de eeuwigheid nog een te verkennen gebied
Daar waar de beierende klokkentoren niet telkens om het uur slaat, maar stilstaat
@De Kimpe Marleen 20 jan. 2026
https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/2026/01/co-pilot.html
De notenkraker
Op
Zoek naar
Een stil plekje
Meer heeft men niet nodig
Om binnen te dringen in het mystieke zingen
Van onhoorbare noten, die de stilte niet willen verstoren, men moet ze kraken
Een brandend haardvuur, om zich aan te warmen, de knetterende vonkjes omarmen, zich niet verbranden aan gensters sopraan, maar erin opgaan
©De Kimpe Marleen
17 december 2025 geschreven
https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/2026/01/de-notenkraker.html
Het smakelijke uur
Zoet, bitter, zuur
en dan voel je bereids
dat tikkeltje lente
Blij met koploper zonnestraal
ach, is het allemaal
niet een kwestie van gevoel
Ik bedoel
het ligt eraan, hoe
de prikkels binnenkomen
Goed of minder goed
bitterzoet en zoutzuur
kan ook, maar liever niet
Om het uur
een ander smaakje
je raakt eraan gewend
©De Kimpe Marleen 16-1-2026
https://voordatmijnschatkameruitgeputis.blogspot.com/2026/01/het-smakelijke-uur.html
 |
| Oeverloos verlangen behangt de tijd altijd. (c)De Kimpe Marleen |
Aan de rand van de stroom was het goed te verblijven, hij verbeeldde zich een zeemeermin en begon met schrijven. Tussen het struikgewas liet een vogel van zich horen, het leek alsof “zij” verscheen. Op slag voelde hij zich minder alleen.
Twee twinkelende oogjes keken hem vredelievend aan, alsof ze smeekten: “Vriend komaan! Je laat je diep terneerdrukken door het feestgedruis, goddank voel jij je hier wel thuis. Ik heb je nauwlettend afgekeken, nooit ben je bezweken maar nu laat jij je gaan. Opstaan moet je en verdergaan!”
De jongeman ontwaarde ineens zijn droomvrouw en er ontvouwde zich een splinternieuw begin.
De romance: Samen zaten ze daar, hand in hand. Een rumoerig roeibootje spatte water tot aan de kant, het kon hen niet deren. Wanneer ogen elkaar gevonden hebben, kunnen ze veel ontberen.
De verliefde man waagde het naar beneden te zien, misschien had ze wel veren, dat eerdere piepkleine zangbekje was verdwenen. Het wondermooie schepsel naast hem mankeerde benen, een spiegelende gouden platte vleugel, glansde onbeteugeld in de zon. “Neem me alsjeblieft mee,” fluisterde hij en met tranen in de ogen keek hij haar aan.
“Weet je liefste,” heel lang kan ik hier niet blijven. Je moet driehonderd woorden opschrijven, ik bracht ze naar boven. Maar je moet er wel in geloven dat je ze krijgt, de rest komt vanzelf. Laat ze hun gang gaan.
Ik kan niet opstaan, maar zij doen het in plaats van mij. Schrijf je uit zonder gêne, blijf vooral jezelf.” De man slikte, woog en wikte, knikte tenslotte en schreef.
Golven spoelden af en aan, toen het schrijven was gedaan, keek de pennenlikker opzij. Hij schrok, ze was niet meer. Maar tussen oeverloze schelpen schitterde een ultramarijne vogelveer.
Ergens ver weg, galmde de echo van een vergeet-mij- niet.
©De Kimpe Marleen
13 januari 2026 Een schrijfopdracht van Geesje op WP, driehonderd woorden schrijven en "rivierbedding"niet gebruiken. Meer op https://uitmijnschatkist.wordpress.com/
 |
| Zelfs bloemen moeten sterven |
Het alfabet Letter B
Schrijfopdracht van Melodie https://klikhierklikdaar.blogspot.com/
Voor Melodie: als ik reageer op jouw post, worden mijn reacties verkeerd omgezet. Tot driemaal toe. Dus reageer ik nu met https://uitmijnschatkist.wordpress.com/
Bloemenverdriet
Zelfs
Onschuldige
Bloemen moeten sterven
Ze deden geen vlieg kwaad
In eigen grond gaven ze het leven op
Ze hielden zich sterk voor elkaar, dit kenmerkt bloementaal,want schoonheid is kwetsbaar
©De Kimpe Marleen
januari 2026
https://voordatmijnschatkameruitgeputis://blogspot.com/2026/01/bloementaal.html
 |
| Talrijk Uw wonderen en gedachten jegens ons. Wilde ik ze vermelden en uitspreken, te talrijk zijn zij om op te noemen. (psalm 40) |
